Kamer gezocht!

Ik heb weer een computer en een beetje tijd gevonden dus hier is het volgende deel van mn avonturen in de eerste 2 weken in Melbourne.

Uiteindelijk werd ik dus vanaf het vliegveld gedropt bij het hostel. The Greenhouse Backpacker ligt midden in het centrum van Melbourne op 1 minuut lopen van Flinder’s Street Station. Een goede uitvalsbasis om de stad te verkennen. Het hostel zelf was prima: gratis ontbijt, half uur gratis internet per dag, groot dakterras en schone douches en wc (heel belangrijk als je toch al niet zo schoon voelt omdat je met 5 anderen op een kamer slaapt en je je tas niet kan uitpakken). Op dinsdag was er een gratis barby (barbecue voor de leken), op donderdag uitgebreid ontbijt met vers fruit, eieren, spek, bonen (ja een echt Engels ontbijtje) en verschillende soorten muesli enz. En op zondag om 11 uur ’s ochtends pannenkoeken (en die waren echt zalig!). En, heel belangrijk, het personeel zei op alles ’no worries’, zelfs als je bij de receptie stond te panieken omdat je een nacht bij wilde boeken, maar ze je doodleuk vertelde dat ze de komende week volzaten. En geloof me, dat wil je dan echt niet horen. Afgezien van een vervelend kost-incidentje van een van mn ’roommates’ om half 4 ’s nachts en het niet uit kunnen pakken van je tas, was het hostel dus prima.

De eerste dag ben ik samen met Ditte op zoek gegaan naar een sim-kaart, krant (om een kamer te zoeken en de bibliotheek (om internet te gebruiken voor een kamer). Verder nog een klein beetje het centrum verkend. Dat de contacten die je legt altijd van pas komen bleek al de eerste avond. Ditte had in Melbourne een studiegenootje die ook net was aangekomen met haar vriend en die nodigde ons uit voor een barbeque die avond waar zij ook voor uitgenodigd waren (snap je het nog?). Daar aangekomen bleek het een BBQ te zijn van de Zweedse kerk. Hoewel ik eerst mijn twijfels had bij het woord kerk (geen van ons was religieus) heb ik een hele leuke avond gehad. Zweeds, Deens en Engels door elkaar en ik was de enige niet-Scandinavische, maar dat maakte het alleen maar leuker.

Wist u dat:
- Denen Zweeds wel begrijpen maar andersom niet?
- Zweeds best wel te begrijpen is als het op papier staat maar niet als je het hoort ?(er werden Zweedse liedjes gezongen, vandaar J)
- Zweden (nou ja, eentje) dol zijn op Nederlandse hagelslag, kaas en drop en dat ze daarom heel blij zijn met een Nederlandse winkel in suburb Richmond?
- Halve Zweden/Australiers ook heel goed kunnen BBQen en erg mooie kerken bouwen?
- En dat ze bovendien ook nog eens heel gastvrij zijn? (ze probeerden ons te helepen met het vinden van een kamer en zeiden dat we vooral nog eens langs moesten komen?)

De eerste 2 nachten heb ik toch nog wel last gehad van een jetlag hoewel het me verder allemaal erg meegevallen is. Ik probeerde in het Australische ritme te vallen maar werd vervolgens wel om 5 uur ’s nachts wakker en kon niet meer slapen.

De rest van de week heb ik de stad verkend (Queen Victoria Market, Royal Botanical Gardens) en kamers gezocht. Al op de eerste dag in Melbourne kreeg ik een email van de uni dat er elke avond om 6 uur een groep ISA’s (International Student Assistants) bij Flinder’s Station zou staan om ons mee uit eten te nemen en ons rond te leiden langs de pubs en bars. Ik heb dat een aantal avonden gedaan en het bleek dat er op woensdagavond avondmarkt is bij Queen Victoria Market. Mijn Lonely Planet raad toeristen die naar Melbourne komen aan om naar de markt te gaan maar vertelt niet dat er een avondmarkt is en dat deze echt geweldig is om naar toe te gaan, een aanrader dus. Deze keer speelde er een band van politieagenten en ze stonden op te treden in hun uniform, maar afgezien van de kleding waren ze fantastisch. Ze zongen covers en zweepten de hele markt op en er werd een hoop gedanst. De afsluiting was spectaculair toen ze een nummer van AC/DC met een doedelzakband speelden (volgens een van de toeschouwers hadden ze net het wereldkampioenschap gewonnen)! Verder waren er tientallen standjes met eten uit alle landen en ging de normale markt ook nog door.

De eerste week ben ik ook nog op een ‘campustour’ geweest. Het was echt extreem rustig, we hadden meer begeleiders dan studenten maar de rest van de campus was dan ook nog met vakantie. De rest van de dagen heb ik gesleten met het zoeken van een kamer. Hoewel ik eerst nog overtuigd was dat ik ergens tussen de campus en de stad wilde wonen (de reistijd is drie kwartier) bleek al snel de kamers rondom de campus een stuk goedkoper waren en bovendien voor veel minder afleiding zorgden. En ik besloot dat ik net zo goed in de weekenden naar de stad kon gaan. Ik ben toen met behulp van DUSA (Deakin University Student Association, de studentenvereniging dus) op zoek gegaan naar een kamer. En hoewel ze een uitgebreide database hebben, bleek het nog een hele klus om een niet te dure, maar schone kamer te vinden. Ik heb zeker 15 kamers in 4 dagen gezien varierend van smerig tot een huis met een erg vreemde huisbaas tot te schoon (ja dat kan ook als er 3 keer per week een schoonmaakster langskomt, je geen schoenen aan mag in huis en je absoluut geen afwas mag laten staan) tot te duur, maar gelukkig ook een aantal prima huizen.

Op woensdagochtend moest ik om half 6 opstaan. Ten eerste moest ik kamers wisselen in het hostel maar ik had ook om 8 uur een afspraak om een kamer te bezichtigen. 8 Uur ja, omdat de huisbaas dit voor z’n werk moest doen omdat hij ’s avonds terug naar Nieuw-Zeeland vloog. Hoewel dit echt belachelijk vroeg was, bleek het toch de moeite waard. Nog die zelfde avond smste ik hem dat ik de kamer wilde nemen en uiteindelijk kon ik op zaterdagochtend verhuizen. De laatse twee dagen heb ik nog besteed aan een bezoekje aan de Royal Botanical Gardens (echt schitterend, ondanks de droogte, zie foto’s), de Rod laver Arena (waar elk jaar de Australian Open gespeeld wordt) en lekker in de zon lezen op het dakterras. Het weer was in die eerste week echt heerlijk met een zonnetje af en toe wat wolken en een graadje of 30 in de zon.

Het is waarschijnlijk wel te begrijpen wat een opluchting ik voelde toen ik naar mn kamer kon verhuizen, naar mn gele huisje. Eindelijk een eigen kamer, bed, keuken, douche, de mogelijkheid om mn tas uit pakken en rustig de was te kunnen doen. En vooral het gevoel dat je een plek hebt die je thuis kan noemen en waar je altijd naar toe kan. Op die zaterdagochtend werd ik opgewacht door een vriendin van mn huisbaas omdat hij in Nieuw-Zeeland woont voor zn werk. Pat (oftewel Patricia) introduceerde zichzelf als de tweede moeder van mn huisbaas Rob en inspecteerde meteen hoe het huis er voor stond. Een meisje uit Sri Lanka, Sujani, woont al 2 jaar in het huis en tegelijk met mij kwam er een Canadees meisje wonen, Julia. We wonen nu dus met 3 meiden en er komt er misschien nog eentje bij. De tuin ligt er nogal droog bij vanwege het water tekort (en dat valt nog mee in Melbourne) en het huis is niet spectaculair ingericht maar wel gezellig. Mn kamer is ongeveer 16 vierkante meter (of misschien zelfs groter) en is volledig gemeubuleerd. Ik hoefde alleen wat beddegoed te kopen. Het is 10 minuten lopen naar uni, een halve minuut naar de bus, 5 minuten naar de tram en....we hebben onze eigen (uitgedroogde) palmboom! Aangzien ik geen laptop bij me heb is het erg voordelig dat de universiteit 24 uur per dag, 7 dagen per week computertoegang heeft.
Dat weekend ben ik nog uit geweest met de mensen van de universiteit naar het supergezellige Fitzroy en vooral Brunswick Street met allemaal goedkope winkeltjes, restaurants en pubs. Zo kwamen we vrijdag terecht in een bar waar op de bovenste verdieping een band ska-muziek stond te spelen. Zondagavond ben ik thuis gebleven om me voor de bereiden op onze introductie-trip naar het prachtige Lorne. En hoewel we maar 5 televisiezenders kunnen ontvangen, blijken alle in Nederland bekende shows op deze 5 zenders te ontvangen. Wie heeft er nou 100 verschillende zenders nodig met elke dag een goed film (gisteren Crouching Tiger, Hidden Dragon) of tv-serie (Simpsons, Ugly Betty, Grey’s Anatomy, McLeod’s Daughters, CSI, en Dalziel & Pascoe)? Bovendien is er altijd wel sport te zien in het sportgekke Melbourne (Australian Rules football oftewel Footy, Cricket (wist u dat Australie vanaf vandaag niet meer de nummer 1 positie op de wereldranglijst heeft omdat ze van Engeland en Nieuw-Zeeland hebben verloren en heel OZ daar om rouwt? En dat ik eindelijk de spelregels snap?), Soccer (gisteren was de grote finale en Melbourne Victory heeft met 6-0 gewonnen van Adelaide United, de stad explodeerde zowat J) of autoracen (en ik ga waarschijnlijk naar de Formule 1 Grand Prix in maart!). Ik heb nog geen dag verveeld hier dus. Bovendien is er om de haverklap een festival.
Zo ben ik op zaterdag 10 februari naar het St Kilda festival geweest. St Kilda is een suburb aan het strand die tot een paar jaar geleden overspoeld was met drugsgebruikers, maar is tegenwoordig behoorlijk opgeschoond en helemaal hip, de restaurantje schieten uit de grond en je voelt hier echt de laidback sfeer van de Ozzies. Het festival had 10 verschillende podia, een kermis en overal eetstandjes. De sfeer leek wel een beetje op Koninginnedag en het was dan ook hartstikke druk, maar supergezellig. ’S Avonds ben ik met mn huisgenootje Julia en wat Nederlandse meiden op Federation Square (in het hart van de stad) een hapje gaan eten en zitten kijken naar de ondergaande zon over de Yarra river. Genieten.

Tot zover mn eerste week. Morgen post ik het verslag van mn tweede week en mn introductiereisje naar Lorne (surfen!), the Great Ocean Road, the Twelve Apostels en mn introdctiedagen voordat ik aanstaande woensdag voor 4 dagen vertrek naar Tasmanie!

Cheers!

Renske